Ukochany mój Milonie,

Z wielkim bólem przyjęło me serce wieść, że nasza ukochana Francja nie zapomniała o Tobie, swoim żołnierzu. Każdego dnia myślę o Tobie, a serce me drży, gdy przed oczami staniesz mi Ty mocujący się z jakimś angielskim żołdakiem. 

Mam nadzieję, że wszystko idzie po Twojej myśli i niebawem będę mogła cieszyć się Twoją obecnością. Wracaj do nas szybko i bezpiecznie! Nasi synowie nie mogą już doczekać się Twego powrotu, pragną byście bawili się jak dawniej w ogrodzie za domem. 

Nim jednak to nastąpi posyłam Ci z tym listem mój wisiorek, by przypominał Ci, że w St-Thomas-sur-le-pont czeka na Twój powrót kochająca żona.

Patrycja